Maak discipelen …

door Jacques

Een paar weken geleden vond in Collonges een conferentie plaats van predikanten uit verschillende Franstalige regio’s in Europa om te discussiëren over evangelisatie.

Dit wetende, gingen mijn gedachten uit naar Mat 28:19 waar Jezus één en al zijn volgelingen lijkt op te dragen om iedereen aan te moedigen om zijn discipel te worden en hen ook te onderwijzen…

Vorige week wachtte ik in het KU Leuven Ziekenhuis op mijn beurt om binnengeroepen te worden. Ik keek naar al mijn medemensen in diezelfde wachtkamer en Mat 28:19 schoot me weer te binnen.

Daar zaten ze, goed opgeleide, beschaafde, vriendelijke, liefdadige, vredelievende mensen.

Maak discipelen en onderwijs hen….

Maak impliceert dat ik iets te delen heb dat nuttig voor hen zou moeten zijn…

Discipelen zijn studenten die meer willen leren over….

Ik zal de doop niet noemen, het enige waar we voordeel uit kunnen halen is theoretisch.

De Christus is het voorbeeld dat we allemaal moeten volgen.

Dus, wat leerde de Christus aan zijn discipelen? Ik dacht terug aan de tijd in Zuid-Afrika toen we bij mensen thuis Bijbelstudies gingen geven… Over Daniël 2 en andere hoofdstukken, over de profetieën in Openbaring, over de sabbat en de doop, over…

Als we terugkijken op die dagen realiseren we ons dat intermenselijke relaties nooit als onderwerp van studie werden genoemd, dat gedoe over ‘heb uw naaste lief, de wezen en de weduwen’…

Sommigen van die mensen werden discipelen (en werden gedoopt), sommigen zijn nog steeds actief lid, anderen staan nog steeds op ledenlijsten hoewel ze als het zaad van de gelijkenis waren, velen hebben de cursus niet eens afgemaakt.

Wat werd mij geleerd door de persoon die mij naar de kerk leidde? Ik schrijf ‘kerk’ omdat ik me nu realiseer dat, ook ik, een ‘systeem’ accepteerde en pas veel later het ‘wij hebben Hem gevonden over wie Mozes en de profeten spraken’ vond.

Of je nu geboren bent als kind van christelijke ouders of overtuigd en veroordeeld bent geraakt op je levensweg, wat heb je geleerd in de kerk?

Misschien hebben jij en ik wel meer geleerd over intermenselijke relaties tijdens onze schooljaren dan aan de voeten van de Heer.

Ga… maak discipelen… leer hun…

Ik stel me voor dat ik in de wachtkamer van het ziekenhuis zit, naar voren loop en de aandacht van de mensen vraag om hen te onderwijzen…. Wat?

Weten ze niet al iets over ‘uw naaste liefhebben als uzelf’, zelfs als ze nooit naar een kerk zijn geweest?

Misschien moet ik ze leren dat ze ‘opnieuw geboren moeten worden’….

De groep die in Collonges bijeenkwam moet hebben gedebatteerd en besloten om ‘dingen’ te doen die de kerk in staat zullen stellen om met meer succes te onderwijzen en discipelen te maken. We zullen hier in de komende weken en maanden meer over horen.

Maar hoe zit het vandaag? Jij en ik, als we omgaan met collega’s, vrienden en familie? Hebben we ‘onze naaste lief’ op een manier die gunstig is voor hen? Hoe zit het met de wrok die opwelt? Of de ongeduldige toon in onze stem? De onzichtbare terughoudendheid om hulp te bieden wanneer je dat spontaan zou kunnen doen.

Ja, we moeten waarschijnlijk allemaal ‘opnieuw geboren’ worden, op onzichtbare manieren. Onze vriendelijke woorden, zelfs een glimlach, kunnen zoveel vernis zijn dat verbergt dat Christus ons diep van binnen nog moet leren, niet alleen onderwijzen, maar ons van binnenuit moet veranderen.

Ik zie Paulus al voor me, ergens alleen zittend na een drukke dag, nadenkend over dit soort dingen. Misschien had hij een woordenwisseling gehad met een medegelovige en dacht hij nu na over zijn eigen gedrag… Misschien pakte hij toen zijn pen, trok een stuk papier dichterbij en schreef langzaam 1 Kor 13…

In mijn verbeelding, in het ziekenhuis, ging ik zitten, opende het Woord en las 1 Kor 13

Ga… leer…. Maak een discipel, begin bij jezelf!