Pioniers #5 – Joseph Bates

We gaan door met de reeks van kerk pilaren, vandaag nog een merkwaardige persoon.

Joseph Bates was instrumenteel in het samenbrengen van verschillende overtuigingen die vandaag de dag de steunpilaar vormen van onze eigen kernovertuigingen. Hij leerde over de wederkomst via het werk van William Miller. Hij werd zich bewust van de zevende dag sabbat, accepteerde dit en verspreidde het nieuws. Hij had een persoonlijke interesse in gezond leven en hij praktiseerde dit lang voor de kerk. Als een kind van GOD op zoek om GOD’s raad te volgen zocht hij naar waarheid, accepteerde ideeën en verwierp sommige als foutief.

Joseph Bates was een persoon met een bijzonder karakter. Moedig, eigenzinnig, eerlijk, toegewijd, vrijgevig en nog veel meer.

Ik heb veel over hem gelezen en sta met ontzag voor zo’n man. Toch was hij niet zonder fouten, zoals wij allemaal. Ik zou één karaktertrek van deze man willen aanwijzen die zowel zijn sterke als zijn zwakke punten zou verklaren. Ik neem genoegen met de eigenschap ‘eerlijkheid’.

Als hij iets zei, meende hij het ook, als anderen het er niet mee eens waren; hij bleef bij zijn overtuiging totdat hij overtuigd was van een andere mogelijkheid. Als hij iets geloofde, handelde hij ernaar, vaak ten voordele van anderen.

Wat opvalt in het leven van deze man is de liefde voor zijn GOD en zijn onwankelbare geloof en toewijding. Hij wijdde zijn energie, zijn tijd, zijn fortuin, alles van zichzelf ten bate van zijn medemens in zijn geloof dat GOD de moeite waard is om te kennen en te volgen.

Tijdens het lezen moet men zich opnieuw realiseren dat, voor ons allemaal, het kennen van GOD een levenslang proces is. GOD kennen gaat niet over de geloofsbelijdenis van een kerkgenootschap, maar het karakter van GOD kennen.

Verlossing gaat niet over het volgen van de regels en voorschriften van een kerk maar het verkrijgen van een brandende behoefte aan de dagelijkse aanwezigheid van GOD.

Wat volgt is een samenvatting uit verschillende artikelen. Moge de inhoud ieder van ons aanmoedigen om te groeien in onze vastberadenheid om te verlangen naar de permanente aanwezigheid van GOD in ons dagelijks leven.

Er is zoveel te vertellen dat het in twee delen zal zijn.

ZIJN VROEGE LEVEN

Joseph Bates werd op 8 juli 1792 geboren in Rochester, Massachusetts. Ongeveer een jaar later verhuisde zijn familie naar New Bedford, een havenstad die bekend stond om de walvisvaart. De nabijheid van de zee wekte bij Joseph het verlangen om zeeman te worden.

Op 15-jarige leeftijd overtuigde Joseph zijn ouders om hem als scheepsjongen mee te laten gaan op een reis. Deze ervaring was het begin van zijn zeilcarrière en talloze avonturen en ontberingen.

Op een keer namen Deense kapers Bates en de rest van de bemanning gevangen. Toen de bemanning eindelijk werd bevrijd, waren ze berooid. Bates slaagde erin om naar Liverpool in Engeland te komen, waar hem nog een ontbering te wachten stond. Deze keer grepen de Britse autoriteiten hem en dwongen hem om zich bij hun marine aan te sluiten. Hij probeerde te ontsnappen, maar dat mislukte.

Na tweeënhalf jaar bij de Britse marine werd Bates een gevangene tijdens de Oorlog van 1812 omdat hij weigerde tegen zijn eigen land te vechten. Door deze weigering belandde hij in de beruchte Dartmoor Prison, waaruit hij uiteindelijk in 1815 werd vrijgelaten – vijf jaar nadat hij gedwongen bij de marine was gegaan.

Ondanks deze calamiteiten aan het begin van zijn zeilcarrière liet Bates zich niet afschrikken. Nadat hij in 1818 met Prudence Nye trouwde, zeilde hij nog tien jaar en werd uiteindelijk kapitein op zee.

In die tijd zou een kleine vriendelijke daad van zijn vrouw het leven van kapitein Joseph Bates veranderen.

Joseph Bates’ hart werd zachter ten opzichte van God dankzij de vriendelijkheid en de vooruitziende blik van een scheepskok en Bates’ vrouw.

Hoewel religie deel uitmaakte van zijn leven toen hij opgroeide, verloor hij God uit het oog toen hij zeeman was – tot een verschrikkelijke storm op zee en het gebed van de scheepskok hem ervan overtuigde dat God zijn leven had gered. Niet lang daarna, voordat hij weer op reis ging, stopte zijn vrouw een nieuw testament in zijn reiskoffer.

Toen Bates een van zijn romans wilde pakken om te lezen, pakte hij het Nieuwe Testament en las een gedicht dat op de voorpagina was geschreven. Dit gedicht, “Het uur van de dood” genaamd, maakte indruk op hem over de broosheid van het leven en overtuigde hem van zijn behoefte aan God.

Bates vergat de romans die hij had ingepakt en verdiepte zich in de Bijbel.

Op een dag besefte hij dat hij voor het eerst zijn zonden moest opbiechten en tot God moest bidden. Het was niet gemakkelijk om een privéplekje op het schip te vinden, maar hij slaagde erin om in een kruipruimte onder de eettafel van het schip te passen.

Na verloop van tijd ontdekte hij de vrede waar hij naar op zoek was en besloot hij God helemaal te volgen.

De verandering in zijn leven was merkbaar. Toen Bates thuiskwam, begon hij wekelijks naar de Christian Connection Church te gaan en elke dag met zijn gezin te aanbidden. Hij werd ook een voorstander van abolitie (het beëindigen van de slavernij) en matiging (mensen aansporen om geen alcohol te gebruiken).

Het leven aan boord van Bates’ schip was ook anders. Hij stond geen alcohol of godslastering toe en eiste van zijn mannen dat ze de sabbat hielden (in die tijd de zondag). Aan het begin van de reis knielde hij en bad hij – een handeling waarvan hij later ontdekte dat die ertoe leidde dat een deel van de bemanning christen werd.

Volgende keer: Zijn leven in dienst van GOD.