Pioniers #7Joseph Bates (slot)

Naarmate de kleine groep Adventgelovigen groeide, raakte Bates meer betrokken bij de leiderschapsvergaderingen en hielp hij bij de oprichting van de Adventkerk.

Hoewel hij geen officiële titel in de kerk had, reisde en predikte hij door de hele oostkust. Hij zat ook vaak de Sabbatvierende Bijbelconferenties voor. In 1860 zat hij een vergadering voor in Battle Creek, Michigan, die leidde tot de officiële organisatie van de Adventkerk.

In de jaren 1860 begon Ellen White, een van de leiders van de Adventkerk, meer te spreken over een gezonde levensstijl. Joseph Bates herkende de principes van gezondheidshervorming die hij al vele jaren volgde, dus begon hij ze ook met anderen te delen.

In de jaren 1820 besloot Bates om volledig te stoppen met tabak en alcohol. In 1844 stopte hij ook met koffie drinken en werd hij vegetariër.10

En dan hebben we het nog niet eens over het feit dat hij lichamelijk actief was en vele kilometers liep tijdens zijn jarenlange reizen!

En zijn beslissingen over zijn levensstijl wierpen hun vruchten af. Op 75-jarige leeftijd kon hij zeggen: “Ik ben helemaal vrij van pijn!”. Hij werd 80 jaar oud en preekte nog 100 keer in zijn laatste levensjaar.11

Zijn voorbeeld inspireerde de andere Adventisten en gaf mede vorm aan het huidige Adventistische geloof over gezondheid.

Zelfs met al zijn reizen en spreken vond Bates nog tijd om te schrijven. Hij schreef twee boekjes met bijbels en historisch bewijs voor de sabbat en schreef veel artikelen voor de Review and Herald, een adventistisch tijdschrift.

Toen Bates besloot zijn eerste boekje te schrijven, was het een geloofsonderneming omdat hij in die tijd erg weinig geld had. Hij was zelfs zo blut dat hij zijn laatste geld uitgaf om voor zijn vrouw vier pond meel te kopen.12 Maar hij vertrouwde erop dat de Heer voor hen zou zorgen.

Diezelfde dag ging hij naar het postkantoor en daar wachtte hem een verrassingsbrief.

De inhoud? Geld om zijn gezin te onderhouden en het boekje te schrijven. De Heer voorzag!

Door het geloof van Bates leidden zijn publicaties mensen naar de waarheden van de Bijbel en gaven ze vorm aan de Adventistische leer.

Joseph Bates was een van de vele serieuze, Christus-gecentreerde stichters van de Adventkerk.

Hij stierf in 1872 en liet een leven achter vol energie, gedrevenheid en onstuitbaar geloof – zowel als kapitein als Adventistisch Christen. Hij werd nooit moe om de waarheid te delen en mensen op Jezus te wijzen. Hij ligt begraven in Monterey, Michigan, en slaapt tot Jezus’ spoedige wederkomst.13

Wij zijn Bates dankbaar voor de manier waarop hij veel van onze op de Bijbel gebaseerde overtuigingen heeft gepromoot en gevestigd, waaronder de Sabbat en een gezonde levensstijl.

Er zijn eindeloos veel fascinerende verhalen over mensen die met God wandelden. Lezen over de toewijding van mensen kan bemoedigend zijn. Het tegenovergestelde is ook waar, de bijdragen van velen hebben tot conflicten geleid.

Wat hebben we eraan als we ons eigen levensverhaal lezen? Worden we bemoedigd of teleurgesteld? We zullen moeten toegeven dat we misschien tijd hebben verspild op onze levensweg. Maar de waarheid is dat geen enkel leven verloren hoeft te gaan, omdat God nooit een tijdslimiet heeft gesteld aan een afspraak om hem te ontmoeten en een leven te leiden dat aan zijn raad is gewijd.

Johannes de apostel lijkt het advies van zijn Heer ter harte te hebben genomen en hij deelde het met ons: Joh 10:10 Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.

Het is ook Johannes die ons een ander juweel heeft nagelaten om te koesteren: Joh 3:16 Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Er is geen tijdslimiet, vroeg of laat in het leven. Er zijn geen voorwaarden gesteld, ontmoet gewoon de Christus en wandel met Hem. Dat kunnen we gedaan hebben, misschien niet, we kunnen een toevallige metgezel zijn geweest of een toegewijde. Laten we gewoon doorgaan en onze band met God verdiepen, er is niets te verliezen en alles te winnen. Nikodemus is hier een goed voorbeeld van. Hij, de bekende leraar van het volk, moet veel moeite met zichzelf hebben gehad nadat hij het advies van Christus had gehoord. Hij luisterde, hij volgde, hij verloor zijn roem als leraar, hij kreeg de Christus. Saul deed hetzelfde, hij zag zijn ene geestelijke bankrekening leeg raken om vervolgens te zien dat God hem een andere rekening gaf, één die dagelijks in waarde toeneemt. Ph 3:8  Sterker nog, alles beschouw ik als verlies, want alles wordt overtroffen door het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, omwille van wie ik alles heb prijsgegeven. In mijn ogen is het waardeloze troep, want ik wil Christus winnen 9 en één met Hem zijn

Het is warmer, de bloemen bloeien, de vogels zingen, laten we wat stille tijd doorbrengen in een tuin of op een bankje in het park en onze gedachten laten gaan over God die geduldig wacht om ons gemoedsrust te schenken en eindeloze hoop op een fantastische toekomst met Hem.