Paulus lezen

Petrus schreef aan de gelovigen en spoorde hen aan om aandacht te besteden aan wat Paulus had geschreven in zijn vele brieven. Een van Petrus’ uitspraken lijkt te betekenen dat sommige opmerkingen van Paulus soms moeilijk te begrijpen zijn. De NBV21 zegt het zo: Bedenk dat het geduld van onze Heer uw redding is. Dat heeft ook onze geliefde broeder Paulus u geschreven met de wijsheid die hem is geschonken.  Hij schrijft dit overigens in alle brieven waarin hij dit onderwerp ter sprake brengt. Daarin staat een en ander dat moeilijk te begrijpen is… Hoe zou u deze uitspraak van Petrus interpreteren? Betekent het dat het onderwerp van Paulus ingewikkeld is of schrijft Paulus op een manier die het moeilijk te begrijpen maakt?

Paulus heeft veel geschreven en misschien is er nog wel meer verloren gegaan. Hij was een goed opgeleid persoon in die tijd, een specialist in Joodse theologie. Veel van wat hij schreef, nadat hij een volgeling van de Christus was geworden, was om te bewijzen dat de Christus de vervulling van de OT-theologie was.

Hoe lees u zijn geschriften? Misschien is een logischer vraag waarom u zijn geschriften leest? Als jong lid van deze denominatie bestudeerde ik de geschriften van Paulus om de nieuwe theologie te bewijzen die ik onlangs had aanvaard. Dat doe ik nu niet meer. Ik vind het veel waardevoller om de man zelf te bestuderen. Wat maakte hem tot wie hij was? Waarom zei en schreef hij wat hij deed? Voor de meesten van ons, studenten van de Bijbel, is Paulus de theologieprofessor van zijn tijd, wiens kennis en spirituele wijsheid we vandaag de dag allemaal zouden moeten navolgen. Hij staat op een voetstuk.

Vandaag luister ik liever naar hem als hij niet op een voetstuk staat, als hij een triomfantelijke en dankbare gelovige en volgeling van Christus is. Als ik zijn klaagzang in Romeinen 7 lees, voel ik me het meest aangetrokken om de rest te lezen. Romeinen 7 is de wanhoopskreet van de man bij het besef van zijn eigen zwakheid en zijn kreet van opluchting als hij merkt dat zijn eigen overwinning in de Christus is verpakt. Op dat moment realiseer ik me dat ook ik kan delen in de voordelen van de aanwezigheid van de Christus in mijn leven. Paulus’ Christus kan ook, is ook uw Christus, ook mijn Christus.

Paulus was misschien minder de grote professor en meer een spiegel die zijn pas ontdekte geloof in zijn Christus weerspiegelde. Lees wat hij schreef in Romeinen 13, de laatste verzen… Je luistert naar Paulus, maar je hoort de stem van de Christus… Het is niet de professor die spreekt, maar de spiegel die reflecteert: ‘Pleeg geen overspel, pleeg geen moord, steel niet, zet uw zinnen niet op wat van een ander is’ – deze en alle andere geboden worden samengevat in deze ene uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf.’

Als de discussie gaat over wat waarheid is, moeten we dan niet allemaal liefs een spiegel zijn in plaats van een bron? Laten we ‘zijn’ in plaats van ‘zeggen’. Paulus was de geleerde en waardige theoloog om de nieuwe christelijke dispensatie te bespreken met de aanhangers van de traditionele Joodse kerk van zijn tijd, maar hij was eerst en vooral het kind van en de leerling van Jezus die de lessen van de Meester foutloos kon herhalen.

Vind je het moeilijk om het bovenstaande te begrijpen, Petrus?