Hoe dik moet de Bijbel zijn?
Terugdenkend aan de geschriften van Paulus in eerdere brieven kwamen andere onderwerpen bij me op.
Miljoenen, miljarden boodschappen, preken enz. moeten sinds de schepping zijn gepredikt en verkondigd. Elke generatie brengt nieuwe schrijvers voort die op de een of andere manier over dezelfde onderwerpen kunnen schrijven als anderen vóór hen, en toch nieuwe inzichten geven in oude verhalen.
Van de schrijvers van het Nieuwe Testament was Paulus de meest productieve, maar hij schreef niet veel in termen van kwantiteit. De enige persoon die het meest had moeten schrijven, schreef niets.
We hebben allemaal meningen, we hebben allemaal opmerkingen over de Bijbel. Als we hierover nadenken, over de opmerkingen en meningen, zouden we allemaal onze eigen versie van de Bijbel kunnen schrijven. Als we het aan Tony vragen, zou haar Bijbel vrij dun zijn. Niet omdat ze weinig te zeggen heeft over het onderwerp, maar omdat ze vindt dat ze weinig te zeggen heeft. In meer dan zeven decennia moet ze veel hebben gezegd en veel meningen hebben geuit. Haar Bijbel zou waarschijnlijk veel dikker zijn dan ze denkt dat mogelijk is.
Hoe dik zou jouw Bijbel zijn en die van mij? Laten we wat specifieker zijn. Als onze Bijbel geschreven zou zijn met als enig doel om anderen onze visie op Gods verlossing uit te leggen, hoe dik zou die dan zijn?
Wat zou erin staan? Zaken als de oorsprong van de zonde, zo belangrijk! Hoe kun je iets bestrijden als je de oorsprong ervan niet kent?
De oplossing voor het zondeprobleem. Dat zou veel onderdelen omvatten, berouw, bekentenis en erkenning, boetedoening, vergeving…
Het is gemakkelijk te begrijpen waarom de Bijbel zo dik is en waarom er in de loop van de millennia zoveel over is gezegd en geschreven. De mensen onder ons met de nodige hersencapaciteit (noemen ze dat IQ?) hebben veel geschreven. Er is een speciale woordenschat gecreëerd om alle intrinsieke onderdelen aan te duiden die samen het geheel vormen. Raak je al in de war door wat hier geschreven staat? Geen wonder! Op de dag dat ik uitdrukkingen als ‘toegerekende’ en ‘overgedragen gerechtigheid’ begreep, dacht ik echt dat ik wist waar ik het over had. Het kostte Brussel Vlaams om me langzaam maar zeker terug te leiden naar meer waardevolle literaire veroveringen.
Waarom zou God, die erop uit is om te herstellen wat verloren is gegaan en als Emmanuel naar de aarde kwam, zo weinig schrijven over wat Hij daaraan doet? Hij lijkt deze planeet onder ons beheer te hebben geplaatst en totaal niet bereid te zijn om zich ermee te bemoeien, hoezeer we er ook een puinhoop van maken. Emmanuel schreef niets en zei nog maar weinig, volgens Johannes heeft Jezus nog veel meer gedaan: als al zijn daden, een voor een, zouden worden opgeschreven, zou de wereld, denk ik, te klein zijn voor de boeken die dan geschreven moesten worden Joh 21:25
Maar wat Hij zei, kon nooit worden verbeterd.
Luister naar Emmanuel die met Nicodemus praat; of wanneer Hij te maken heeft met een vrouw die op het punt staat gestenigd te worden, is Hij ook zeer spaarzaam met Zijn woorden: Ik veroordeel u ook niet…
Bij het bespreken van de waarde van waardevolle buren heeft Hij weinig woorden nodig om de kwestie te beslechten. Zelfs om de doden tot leven te wekken waren niet meer dan vijf woorden nodig!
Om een pygmee-belastinginner te overtuigen waren ook maar weinig woorden nodig, Hij nodigde Zichzelf gewoon uit voor een bezoek.
De enige discipel die met zijn Heer kon wedijveren en even beknopt was, was Johannes toen hij Hem definieerde: God is liefde.
Waarom zijn de mensen, die de begunstigden zijn van zulke liefde, dan zo langdradig wanneer ze elkaar proberen uit te leggen wat verlossing is? Wat is het verschil tussen toegerekende en overgedragen gerechtigheid? Was dit belangrijk voor Lazarus of Zacheüs?
Terug naar de eerste vraag: hoe dik zou jouw Bijbel zijn? Misschien kunnen we de vraag na deze korte discussie enigszins aanpassen.
Hoe dun zou jouw Bijbel zijn? Ga je de uitdaging aan?
