PIONIERS #0
De komende tweewekelijkse brieven zullen we samen informatie delen over het leven van mensen die hun leven doorbrachten met het zoeken en dienen van hun God. Deze mensen leefden in de periode +- 1800 -1940. Het negentiende eeuw was een tijd in de geschiedenis waarin religieuze opwekkingen plaatsvonden in zowel Noord-Amerika als Europa. Het was ook de periode waarin de tweede komst van Christus onder de aandacht kwam, (oktober 1844) en de sabbat op de zevende dag van de week enige acceptatie kreeg in de christelijke wereld.
Wie we vandaag de dag zijn en wat we geloven is het resultaat van dingen die in die tijd zijn gebeurd. Er wordt ons wijsgemaakt dat de sabbat het geesteskind is van de ZDA kerk, maar dat is niet de volledige waarheid. Aan het einde van de 19e eeuw werd de sabbat aangekondigd in verre oorden zoals Zuid Afrika. Het is zo dat de meeste mensen wier levenswerk leidde tot de oprichting van de denominatie waarvan wij vandaag de dag lid zijn, in Noord-Amerika woonden.
Terwijl we informatie geven over het leven van deze mensen, die vandaag de dag worden geroemd als pioniers, zullen we de vele gemeenschappelijke kenmerken onthullen. Deze mensen verschilden sterk in karakter en temperament. Ze hadden het meestal niet gemakkelijk. Ze waren meestal autodidact. Ze leden vaak onder een slechte gezondheid en armoede. John Loughborough trouwde bijvoorbeeld drie keer en verloor alle drie zijn echtgenotes door ongelukken en plotselinge dood.
Als er iets helder schittert in het leven van deze mensen, dan is het wel hun liefde voor hun God. Maar de weg naar hun geloof en overtuiging was niet altijd gemakkelijk. De mensen die we vandaag de dag pioniers noemen, waren mensen die moesten worstelen met twijfel en angsten, net zoals wij dat vandaag de dag ook kunnen ervaren. Niet iedereen eindigde zijn leven als lid van onze denominatie. Een van hen was John Harvey Kellogg, een beroemde arts wiens religieuze overtuigingen ertoe leidden dat hij uit ons kerkgenootschap werd gezet. Toch is zijn biografie fenomenaal en fascinerend om te lezen, ook omdat hij tot aan zijn dood in 1943 een positieve mening bleef houden over het kerkgenootschap.
De personen van wie we de namen zullen noemen zijn lang niet de enigen die de bouwers waren van de kerken van vandaag, maar ze vallen wel op door hun invloed, die vaak velen aanzette tot actief onderzoek en debat over nieuwe ideeën, zoals we dat vandaag in het Brusselse Vlaams doen.
Misschien is een van de belangrijkste lessen die we kunnen leren als we de verslagen van de levens van de verschillende personen doorlezen wel dat we allemaal unieke individuen zijn van wie niet verwacht mag worden dat ze zich aan een enkel dogma houden. We hebben allemaal een bijdrage te leveren; bijdragen die onszelf en onze naaste kunnen verrijken. Misschien moeten we ons minder richten op het debatteren over de inhoud van de Bijbel om ‘waarheid’ te vinden en ons concentreren op de God van de Bijbel.
De bovenstaande inleiding tot het onderwerp Pioniers is langer dan de bedoeling was en de beknopte informatie over John Loughborough zal het onderwerp zijn van de volgende brief.