TERUG NAAR GALILEA – TERUG NAAR DE BRON
In het laatste hoofdstuk 16 van zijn evangelie vertelt Marcus, veel bondiger dan zijn collega-evangelisten, wat er gebeurt na de opstanding van Jezus.
Enkele paragrafen maakten diepe indruk op mij. Eerst heeft hij het over die korte uitspraak van de man in het wit die in het lege graf zit: ‘Hij is hier niet!’ Opgestaan, jawel. Maar meer dan dat. Het gaat er niet vooral om Jezus te kunnen ‘lokaliseren’. Iedere kerk vindt trouwens wel dat Jezus (en bij uitbreiding: God) vooral bij hen is. Hij is hier niet… Misschien is er iets anders wat belangrijker is.
En dan zegt die mysterieuze man dat ze naar Galilea moeten gaan om hem daar te ontmoeten. Waarom Galilea? Wel, daar was het allemaal begonnen. Daar was het dat Jezus zijn eerste grote beleidsverklaring bekendmaakt: “Nadat Johannes gevangen was genomen, ging Jezus naar Galilea, waar hij Gods goede nieuws verkondigde. Dit was wat hij zei: ‘De tijd is aangebroken, het koninkrijk van God is nabij: kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws.” (Marcus 1:14,15). Omgezet in hedendaagse taal: Nù is het moment daar, het koninkrijk (t.t.z. de wereld, het leven, de maatschappij waar God van bij de schepping van droomt) is binnen handbereik. Ga anders denken en leven, geloof erin en ga ervoor! Daar stond Jezus voor.
De commentaar van J.M. Babut vind ik bijzonder interpellerend en greep me echt aan:
“Je kunt je afvragen of de kerken nog de draagwijdte begrijpen van een terugkeer naar de bron. Ze spreken over Jezus, jawel, over zijn godheid, iets minder over zijn mens-zijn, ze spreken over zijn dood als over een offer, ze spreken over hem als over een verlosser die ons verlost van de gevolgen van onze zonden. Kerken vieren zijn geboorte, zijn dood, zijn opstanding, zijn ten hemel opneming bij de Vader. Kerken spreken steeds weer over zijn glorie. Maar laten we eerlijk zijn, hoeveel plaats neemt Jezus’ boodschap, zijn woord in… Soms lijkt dit te verdwijnen in de coulissen.
Leerstellingen zijn vaak makkelijk, in die zin dat ze geen concreet engagement vergen. Jezus’ boodschap daarentegen is veel ingrijpender en moeilijker om te horen: onze hele manier van leven wordt in vraag gesteld, de hele manier waarop onze wereld en maatschappij in elkaar zit.
Dit verandert ook de betekenis van geloof. In het licht van Jezus’ boodschap bestaat geloof uit vertrouwen en engagement. Gaat het over het discours over Jezus, dan is geloof gewoon het aanvaarden van bepaalde waarheden of leerstellingen.”
Stof tot nadenken, vindt u niet?
JD
