Stel je eens voor: elke dag als een soort verrassingsfeestje dat moeder natuur speciaal voor jou heeft georganiseerd. Maar hé, je moet wel een beetje meedoen! Het licht dat ‘s ochtends je kamer insluipt? Dat is geen alledaags licht; het is een gratis lichtshow, exclusief voor jou. Bomen? Dat zijn geen houten standbeelden, dat zijn potentiële BFF’s. Maar ja, je moet ze wel groeten en niet langs ze heen banjeren alsof je haast hebt. En even serieus: hoe bizar is het dat jij hier bent, levend en wel, op deze bonte kermis genaamd aarde? Dat is toch een mysterie om u tegen te zeggen? Of zeg jij: “Oh, gewoon, het is wat het is…”
Als je dat laatste denkt, dan mis je wel iets spectaculairs, hoor. Nonchalance – dat is de sluipmoordenaar van de levenskwaliteit. Want weet je, het leven strooit continu wondertjes voor je voeten. Maar als je er als een wandelende zombie doorheen stapt, dan voel je je vanzelf arm, terwijl je eigenlijk schatrijk bent. Het is alsof je een schatkist voor je neus hebt staan, maar je doet niet eens de moeite om het deksel open te maken. Zonde toch?
Leef! Maar dan ook écht. Met je hele hebben en houden: hart, ziel, je gekke lach en alles daartussenin. Je hebt een magisch supertalent gekregen – ja, echt – het talent van verwondering. En dat talent verdient een staande ovatie, elke dag weer. Dus maak van elke dag een “WOW-dag”. Zie het wonder in het gewone: hoe de wind de bomen in de maling neemt, hoe een bloem met al haar flair de wereld opvrolijkt, of gewoon die glimlach van iemand die je passeert.
Het leven is één keer, en het is zonde als je het met de rem erop beleeft. Laat je niet opsluiten in saaie routine of grijze gedachten. Zet die zintuigen aan, prik je ogen wijd open en laat je verrassen. Want uiteindelijk, lieve lezer, is verwondering de geheime saus van geluk.
Ik wens jullie allemaal een jaar vol verwondering.
Pierre